นี่คือบาบูลาล
บาบูลาล แดททาทรี วาคาริยา
เขาอายุ 75...
ทั้งด้านร่างกายและจิตใจ
ในวันหนึ่ง ปีที่แล้ว บาบูลาล ตัดสินใจว่า...
...ถ้าเขาใช้เวลามากกว่า 15 นาทีในห้องน้ำ...
...เขาจะเป็นหวัด
ดังนั้น ทุกวัน ตั้งแต่นั้น...
...เขาจะตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 14 นาที ก่อนเข้าไปอาบน้ำ
โดยปกติแล้ว บาบูลาลไม่เคยลืมอะไร...
...แต่เขามักจะป้องกันไว้ก่อน
ความจริงแล้ว เขาเชื่อว่าคนอายุเท่า เขาควรจะป้องกันเป็นพิเศษไว้ก่อน
เขาอยากให้ความดันเลือดของเขาเพอร์เฟค
120 และ 80 อย่างเพอร์เฟค
สวัสดี
คลีนิคหมอเมธา
นัดของคุณลุงลงเวลาไว้แล้ว เหมือนปกติ
จากวันจันทร์ถึงวันเสาร์ 9: 45 น.
ขอบคุณ
พูดสั้นๆ... บาบูก็คือคนแก่นั่นแหละ
แกก็รู้ว่าคนแก่น่ะเป็นยังไงใช่ไหม?
ผู้ชายคนนี้กลัวการมีชีวิตและหวาดกลัวความตาย
เชิญพบกับพ่อของบาบูได้เลย
ใช่... พ่อของเขายังมีชีวิตอยู่
อายุ 102 ปี
อายุจิตใจ 26 ปี
เป็นนายแบบที่เพอร์เฟคสำหรับยาชูกำลัง
แดททาเทรย์ แจคจีวาน วาคาห์ริยา
โอ้... ลุง!! คุณอยากตายรึไง?
โลกรู้ว่า... ฉันไม่เคยตาย
มาเร็ว จะปฏิเสธพลเมืองอาวุโสอย่างฉันไม่ได้นะ
คุณเอาอะไรเข้ามาด้วยเนี่ย?
มันเป็นสถิติโลก ไอ้ลูกชาย
สถิติโลก
คนอะไรเนี่ย
จะไปที่ไหน
นายมาจากไหน? -ห๊ะ?
นายมาจากไหน? บ้านเกิดน่ะ?
บ้านเกิดอยู่ที่จอนปุระ
งั้นก็ไปที่จอนปุระ
หมายความว่าไง?
หมายความว่า มาคุยกันเรื่องจอนปุระกัน
อย่างสระน้ำที่คุณเรียนว่ายน้ำ
หรือคนขายลูกกวาดชื่อดัง...
...หรืออาจจะเป็นเมนูโปรดที่คุณชอบกิน
นายพูดส่วนฉันจะฟัง
นั่นคือวิธีที่ฉันได้เห็นอินเดียได้มากที่สุด
ความจริงแล้วนี่คือวิธีที่เขาได้เห็นโลก
ซึ่งช่างตรงกันข้ามกับมุมมองของลู กชายของเขา เต็มไปด้วยชีวิตชีวา
ต่างกันจนกระทั่งพวกเขาต้องมีตู้เย็นแยกกันคนละตู้ที่บ้าน
เพราะว่าเบื่อหน่ายกับตู้เย็นอันแสนน่าเ บื่อของบาบูลาล เขาก็เลยซื้อของเขาเองซะเลย
เปล่า เปล่า เปล่า เขาไม่ได้กินของพวกนี้ทั้งหมดหรอก
แต่เขามีปรัชญา
คุณอาจจะไม่กินนี่เพราะเหตุผลทางสุขภาพ
แต่ในตู้เย็นต้องดูน่าสนใจ
และผู้ชายคนนี้ เขาอธิบายปรัชญาของเขาให้กับดิห์รู
ดิห์รู เอาแผงวิตามินบีรวมมาให้ฉัน
พระเจ้าลืมประทานการกลั่นกรองระหว่า งความคิดกับคำพูดของเขา...
เขามาที่มุมไบจากหมู่บ้านเล็กๆในกูจาเร็ต...
...และได้งานเป็นคนส่งของในร้านขายยาฮาชมัคห์
คุณฮาชมัคห์ อันนี้กำลังจะหมดอายุในอีก 10 วัน
งั้นผมควรเอาอันนี้...
....หรืออีกอันที่คุณขอให้ผมเอา ไปเก็บแยกไว้ต่างหาก?
เอาพวกนั้นมา -อันไหน?
อันที่พวกเราเอาไปเก็บแยกไว้ต่างหาก
100 รูปี
ขอบคุณ -อย่าไปบอกใครล่ะ
ดิห์รู
ฟังนะ ไอ้ลูกชาย ทำงานของนายในแบบ...
...ดังนั้น ฉันจึงขอบคุณนาย ไม่ใช่ลูกค้า
โอเค
ฉันจะไปเที่ยวแบบด่วนๆที่ชานติ นิวาส
จำเอาไว้ด้วยก็แล้วกัน
นายทำงานที่นี่ ไม่ได้ทำที่ชานติ นิวาส
ถึงแม้ว่าเขาจะทำงานที่ร้านขายยา...
...เขาก็จะมีความพึงพอใจในงานที่ชานติ นิวาส
คุยกับแดททาเทรย์...
...เอาให้เขากินเหมือนกับวิตามิน
แต่ยานี้จะมีผลข้างเคียงด้วยนะ
ฉันต้องเก็บยานี้ไว้ที่ไหน?
นายทำงานให้คุณฮาชมัคนานแค่ไหนแล้ว?
สองเดือนเต็ม
งั้นทำไมนายยังถามอยู่ล่ะ?
ขอโทษ
ต้องเก็บยาไว้ที่ไหน
ต้องเก็บเงินจากที่ไหน
และต้องเก็บเศษสตางไว้ที่ไหน
ทั้งหมดนี่ถูกซ่อมอย่างพิถีพิถันโดยบาบูลาล
แต่ดิห์รูก็ยังเป็นดิห์รู
เขาต้องถามทุกอย่างทุกครั้ง
การทดลองการบำบัดโดยปัสสาวะ
อัตชีวประวัติของกันฮิจิใช่ไหม?
นั่นเป็นการทดลองด้วยความจริง นี่เป็นการทดลองด้วยปัสสาวะ
อะไรนะ? -ฮัน
นายเก็บยาไว้รึยัง? -เก็บแล้ว
แล้วนายรออะไร? มื้อเที่ยง?
ลุงแดททาเทรย์โทรมา
เขาบอกว่าให้รออยู่ที่นี่หลังจากเอายามาไว้
ทำไม?
เขากำลังจะประกาศ
ประกาศอะไร?
ประกาศเรื่องสำคัญต่อประวัติศาสตร์
พ่อเปิดวาล์วทิ้งไว้เมือเช้า
ลืมเรื่องวาล์วไปเถอะ
มานี่ ให้ฉันได้แนะนำให้แกได้รู้จักใครคนนึง
นายออง ชอง ตัน เพ็ง จากจีน
อายุ 118 ปี 3 เดือน กับ 28 วัน
อายุยืนมาก
อายุยืนที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
ดูสิ... ชื่อของเขาอยู่ในสมุดบันทึกสถิติ
หน้า 90 -โอเค เข้าใจแล้ว
และอีกอย่างนึง...
อะไร?
วันนี้เป็นวันที่ 14 ก.พ. วันวาเลนไทน์
และเนื่องในโอกาสวันวาเลนไทน์นี้ ฉันขอสาบาน...
ฉันสาบานว่าจะทำลายสถิติของชายชาวจีนนี้ให้ได้
ได้... ฉันจะทำ
ชื่อของฉันจะไปอยู่แทนที่เขา ในสมุดบันทึกสถิติให้ได้...
อีกแค่ 16 ปีเท่านั้น
โย่... -โย่ ลุง
แกคิดว่ายังไง บาบู? ฉันจะทำลายสถิติของเขาได้ไหม?
ผมไปได้รึยัง? แม่บ้านไม่มาทำงานวันนี้
ผมต้องเอาเสื้อผ้าไปตาก
นี่ฉันกำลังประกาศเรื่องสำคัญอยู่นะ...
...และแกก็มัวแต่กังวลกับเรื่องเล็กๆน้อยๆพวกนี้
บอกฉันมาสิว่าฉันจะทำลายสถิติเขาได้ไหม?
ได้สิ และสถิตินี้พ่อจะได้...
...จะทำลายไม่ได้จนกว่าจะถึงวาระสุดท้าย
พอใจรึยัง?
ผมไปได้รึยัง?
เห็นมั๊ย ผมใส่ชุดชั้นในเปียกๆไม่ได้
แค่แป๊บเดียว แป๊บเดียวเอง -อะไรอีกล่ะ?
ติดอยู่ปัญหาเดียวในการทำลายสถิติ
อะไร?
ฉันเห็นบทสัมภาษณ์ของผู้ชายชาวจีนคนนั้น
แล้วเขาก็บอกชัดเลยว่า...
คนที่แก่ น่าเบื่อ และไม่กระตือรือล้น...
...เป็นพวกที่จะทำลายสุขภาพได้มากกว่าบุหรี่ซะอีก
เพื่อที่จะได้มีชีวิตยืนยาว...
...เราต้องอยู่ให้ห่างจากคนแบบนี้
นี่หมายถึง...
...ฉันคงไม่มีวันทำลายสถิติของเขาได้แน่ -ทำไม?
เพราะว่าฉันจะต้องใช้ชีวิตที่เหลือกับคนแบบนี้
คนแก่ น่าเบื่อ ไม่กระตือรือล้นคนนี้
เพราะว่าเขา พวกเราถึงต้องมี โทรทัศน์สองเครื่องในบ้านเดียวกัน
แกรู้ไหมว่าเขาเห็นอะไรในทีวีของเขา
โยคะ... ที่เขาเอาเท้าขัดสมาธิ
ความจริงแล้ว เขาสูดลมหายใจเข้าไปมากเกิน...
...จนบางคร้ังฉันก็สงสัยว่ามันจะเหลือไว้ให้ฉันบ้างไหม
แกควรจะดูเนชั่นเนลจีโอกราฟฟิคแทนนะ
แกจะได้รู้ว่าโลกนี้มันมีเอกลักษณ์ขนาดไหน
ช่องดิสคัฟเวอรี่... -ผมไม่อยาก...
...ค้นพบอะไรอีกแล้วในช่วงอายุนี้ พ่อ
ผม 75 แล้ว ผมเป็นคนแก่
และ... ผมยอมรับความแก่ของผม
ถูกต้อง
ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงได้ตัดสินใจแบบนี้
เห็นไหม...
ซันเซ็ต... บ้านพักคนชราเหรอ?
ใช่... บ้านพักคนชรา
ฉันจะส่งแกไปบ้านพักคนชรา
อ..อะ..อะไรนะ?
พูดใหม่อีกทีสิ
นี่คือการประกาศที่สำคัญต่อประวัติศาสตร์
ฉันจะส่งบาบูไปอยู่บ้านพักคนชรา
นี่พ่อเพี้ยนไปแล้วเหรอ?
คนที่ฝันใหญ่ ต้องบ้าเล็กน้อย
ได้โปรดเถอะบาบู นายต้องนอนพักตอนพระอาทิตย์ตก
และฉันจะได้มุ่งมั่นทำลายสถิติ
พรุ่งนี้ฉันจะไปจ่ายเช็คที่นั่น เห็นไหม
แกจะชอบที่นั่น
ไม่ต้องห่วงเรื่องเปิดวาล์วทิ้งไว้อีกต่อไป
พ่อต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ -ใช่ ฉันบ้าไปแล้ว
แต่คนบ้าคนนี้ยังคงเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้
และการตัดสินใจของฉันคือสิ้นสุด
มีสิทธิเต็มและถือเป็นสิ้นสุด!
เดี๋ยวก่อน ผมบอกว่าเดี๋ยวก่อน
เฮ้ ดิห์รู -ว่าไง..
ฉันเพิ่งคิดได้อย่างนึง
ฉันก็จะทำลายสถิติอีกอย่างนึงด้วยเช่นกัน
ฉันจะเป็นพ่อคนแรกในโลก...
...ที่จะส่งลูกชายของเขาไปอยู่ในบ้านพักคนชรา
ฉันจะไม่ไปอยู่ในหน้าที่ 90 และหน้าที่ 91 ด้วย
คืนนั้น บาบูนอนไม่หลับจนถึงตี 4
จนกระทั่งเขากล่อมตัวเองว่าพ่อของเขาคงล้อเล่น...
...เขาได้นอนบ้างแล้ว
แต่ตอนที่เขาตื่นมาตอน 7 โมง...
...บาบูก็รู้ได้ว่าพ่อของเขาไม่ได้ล้อเล่น
สวัสดี
บ้านพักผู้สูงอายุซันเซ็ต
ครับ ครับ บ้านพักคนชรา แบบเดียวกันครับ
บ้านพักคนชรา -ดูนี่...
คุณพอจะจัดห้องหัวมุมให้บาบูได้ไหม?
เอ่อ...
ฟังนะคุณ... เขาควรได้อากา ศดีๆและแสงแดดที่เหมาะสม
ไม่อย่างนั้น... เขาก็จะทำ ให้พวกคนแก่ของคุณขุ่นเคืองใจ
ไม่นะ...
ความสัมพันธ์ของฉันกับบาบูงั้นเหรอ?
เป็นพ่อกับลูก
ไม่... เขาเป็นลูกชายของฉัน
ใช่ ฉันเป็นพ่อ และฉันจะส่งลูกชายของฉันไปที่นั่น
ทำไมมันถึงเข้าใจยากนักนะ?
ฮัลโหล...
เขาวางสาย
เซอร์ไพรส์อะไรขนาดนี้?
พ่อไม่คิดว่ามันน่าเซอร์ไพรส์เหรอ?!!
ก็ได้... งั้นเอารูปขนาดติดพาสปอร์ตมาให้ฉัน 2 รูป
เอามาติดฟอร์ม -ฟอร์ม
นี่พ่อเอาจริงเหรอเนี่ย?
นี่แกยังคิดว่าฉันไม่เอาจริงอีกเหรอ?
เพื่อนเอ๋ย... พรุ่งนี้ในเวลานี้แกจะ ต้องไปฮัมเพลงในบ้านพักคนชรา
ดูสิ...ดูสิ ที่นั่นมีกิจวัตรประจำวันด้วย
ถือนี่ไว้
พ่อจะทำอย่างนี้ทำไม?
ทำลายสถิติ
ขอให้พ่ออายุยืน... นี่ผมหยุดพ่อเหรอ?
บอกผมสิ ใครกันที่จะเป็นคนที่มีความสุขที่สุด?
ใครกันที่คอยเช็คความดันและระ ดับน้ำตาลในเลือดของพ่อ?
ผมไง
ใครเป็นคนเอายาให้พ่อตรงเวลา?
ฉันรู้ว่าแกทำให้ บาบู..
...เพราะว่าแกเป็นลูกที่ดี
แต่ก็เหมือนลูกชายคนอื่นๆ ที่ส่งพ่อแม่ของตัวเองไปอยู่บ้านพักคนชรา
ฉันกำลังจะส่งลูกชายที่แสนดีข องฉันไปยังบ้านพักคนชรา
พอแล้วสำหรับเรื่องธุรกิจบ้านพักคนชราอะไรนั่น!
ผมจะนอนไม่หลับ ถ้ามีคนมาเ ปลี่ยนผ้าม่านในห้องของผม
และพ่อก็ยังอยากส่งผมไปที่นั่น?
จำตอนที่พ่อเปลี่ยนกระเบื้องในห้องนอนของผมได้ไหม?
ผมต้องท้องผูกถึง 6 เดือนเลยนะ
แล้วตอนนี้พ่ออยากเปลี่ยนที่อยู่ของผมทั้งหมด
ฟังนะ...ฉันจะรีบพาแกกลับบ้านทันทีที่ฉันทำลายสถิติได้
หลังจาก 16 ปีเนี่ยนะ?
ต้องโทษคนจีนคนนั้น
ถ้าเขาตายเร็วกว่านี้...
...แกก็กลับมาได้เร็วขึ้น
ตอนนี้หยุดทะเลาะกันเถอะ
แล้วก็เริ่มไปเก็บของ
ได้...
ฉันมีทางออกอีกทาง
ถ้าแกอยากอยู่ที่บ้านนี้...
...งั้นแกก็ต้องทำให้ฉันอย่างนึง
อะไร?
บาบู
บาบูู?! -ใช่ บาบู
บาบูคนใหม่
อะไรนะ?
มาหาฉันที่ระเบียงคืนนี้ เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง
ฮัมเพลง - ร.ด เบอร์แมน คิชชอร์ คูมาร์
ผมต้องทำอะไร? -ฟังเพลงนี้สิ
เรื่องราวในเพลงนั้นมันช่างน่าประทับใจ
คิชชอร์ คูมาร์
ตอนที่คิชชอร์ คูมาร์แต่งเพลงนี้... -ช่างมันเถอะ
ความจริงแล้ว เขาจำเพลงไม่ได้เลย
เขาร้องมันอยู่สองสามรอบ
เขาตะโกนใส่หน้านักดนตรี แม้กระทั่งไวทยากร...
ช่างมันเถอะ ผมไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเขา
บอกมาว่าผมต้องทำอะไร
ก่อนอื่นหัดรู้จักตื่นเต้นกับสิ่งต่างๆสักนิดก็ยังดี
ฉันพยายามเล่าให้แกฟังเรื่องน่าประทับ ใจเกี่ยวกับคิชชอร์ คูมาร์...
...แต่ดูเหมือนนายไม่ได้ตื่นเต้นเลยสักนิด
ความจริงแล้วแกหยุดการใช้ชีวิตไปแล้ว
บาบูคนใหม่จะต้องมีประกายตาแ บบเด็กน้อยอยู่ในดวงตา
เขาจะต้องกระตือรือล้นที่จะฟังเรื่องราวแบบนี้
หยุดการบรรยายได้แล้ว และบอกผ มมาว่าผมต้องทำอะไร
เขียนจดหมายรัก
ด้วยอารมณ์ความรู้สึกของแกถึงภรรยาสุดที่รักของแก
จดหมายรัก? ผมนี่นะ!!?
แล้วจะให้ใครเขียนจดหมายรักถึงเมียแกได้อีกล่ะ?
เธอตายแล้ว -แต่แกยังมีชีวิตอยู่
ผมจะไม่เขียนจดหมายรักอะไรทั้งนั้น
งั้นทางเลือกที่สองก็คือ... นี่
ผมจะเขียน -ดีมาก
และด้วยเหตุนี้ แกยอมรับเงื่อนไขแรกของฉันแล้ว
เงื่อนไขแรก? พ่อหมายความว่ายังไง?
ในอีกหกเดือนข้างหน้า ฉันจะให้งานแกทำหลายอย่าง
และแกจะได้เจอทุกเงื่อนไขเลยล่ะ
โอเคได้ แกสามารถข้ามเงื่อนไขได้หนึ่งข้อ
โอเคไหม?
ฉันหมายถึง... แกจะข้ามได้ข้อนึง
ไม่ต้องห่วง
ไม่ใช่ว่าทุกเงื่อนไขจะยากเหมือน กับการเขียนจดหมายรักหรอก
บางอันก็ง่ายเหมือนปอกกล้วย
แกทำได้น่า
เหมือนกับ... ตัวอย่างเช่น
นี่...
อย่างเช่นหอยสังข์นี่
เป่ามันสิ -ห๊ะ?
เป่าสิ
ฉันบอกให้เป่า มันเป็นเงื่อนไข
ดูอายุผมด้วย
...มันจะทำให้ปอดผมฉีก
แกไม่เป็นไรหรอกน่า
ดูสิ ถือมันไว้แบบนี้
แล้วจินตนาการว่าถ้าแกทำไม่ได้ แกก็จะเ สียบ้านไปแล้วต้องไปอยู่บ้านพักคนชรา
และพ่อของคุณก็จะส่งคุณไปยังบ้านพักคนชรา
ความปั่นป่วนนี่มันคืออะไร?
ความยุ่งยากนี่มันคืออะไร?
มันทำให้หายใจติดขัด...
...และหัวใจของฉันก็เต้นแรง
ฉันกลัวว่าหัวใจของฉันจะเต้นไม่เป็นจังหวะ
ฉันตกหลุมพรางและฉันคิดว่ามันของเป็นแผน
นี่คุณจะปิดตาผม...
...และลองฝึกยิงเป้าบนหัวผมอย่างนั้นเหรอ?
ทำไมช่างใจร้ายกับเด็กตาดำๆ
ดิห์รู -ลุง
ฉันเขียนสัญญานี่มา
แล้วถ้าเขาทำทุกอย่างได้หมด...
...แก ฉัน และบาบูก็จะเซ็นลงในนี้
มันไม่มีอะไรต้องซีเรียส แค่ทำให้มันดูสนุก ขึ้นถ้าเราทำให้มันเป็นทางการ
แกเป็นพยาน -ไม่มีปัญหา
ฮาชมัคห์ -ครับ
ปล่อยให้เขาว่างๆสัก 6 เดือน
ฉันจะจ่ายเงินเดือนให้เขาครึ่งนึง -ไม่มีปัญหา
มาครับ
บาบู
ฉันเขียนรายละเอียดของเงื่อนไขของฉันแล้ว
ไม่มีอะไรซีเรียส
มันก็แค่สนุกขึ้นถ้าพวกเราทำให้มันดูเป็นทางการ
ฉัน บาบูลาล ด้วยความสมัครใจ...
ไม่ได้สมัครใจซะหน่อย ไม่เลย
งั้นฉันควรเขียนว่า "อย่างเสียไม่ได้" แทนดีไหม?
ผมเป็นคนธรรมดาและง่ายๆ
และไม่ได้เป็นคนช่างเพ้อฝันเช่นกัน
ผมเป็นคนซีเรียส...
...และไม่ได้มีสีสันมากมายในชีวิต
คุณจะทำให้ผมนอนไม่หลับแต่คุณน อนหลับสนิทอย่างนั้นเหรอ
ทำไมช่างใจร้ายกับเด็กตาดำๆ
เขาทำไม่ได้หรอก ไม่มีทางที่เขาจะทำได้
ลุง ลุง -ดิห์รู
เป็นไงบ้าง? เขาเขียนไหม?
อีกไม่กี่นาทีหรอก
ผมไม่คิดว่าเขาจะทำได้
แต่ได้โปรดยกโทษให้เขาด้วยถ้าเขาทำไม่ได้
เขามาแล้ว
ลุงส่งมันเร็วๆ อีกแค่ 30 นาทีเท่านั้นเอง
อยู่ห่างๆน่ะ
แกเขียนรึยัง?
เอาไปเลยพ่อ -ยอดเยี่ยมมาก
ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าแกจะเขียนมัน
ฉันภูมิใจในตัวแก
งั้นก็อ่านมันออกมาดังๆแล้วทำเงื่อนไขแรกให้เสร็จ
เงื่อนไขคือเขียน ไม่ใช่อ่าน
งั้นแกเป็นคนอ่าน ดิห์รู -อย่าหวังว่าจะได้จับมันเชียว!
ห้ามจับ
โอเค ได้ ผมจะอ่านเอง
เขาไม่ได้เขียนด้วยเลือดใช่ไหม
แล้วทำไมฉันจะต้องเขียนด้วยเลือดด้วยล่ะ
นั่นไม่ใช่เงื่อนไข -ฉันก็ไม่เคยบอกว่าใช่นี่
แล้วทำไมเขาถึงพูดอย่างนั้นล่ะ?
อย่ามัวแต่เถียงกัน ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าแก!
พวกเรา...พวกเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า
นั่งลง นั่งลง
ไอ้ตัวตลกงี่เง่า
ทั้งหมดนี่มันอะไร?
มันก็แค่แบบร่าง แกอ่านไปเถอะ
ว้าว... แบบร่างในจดหมายรัก!
เขาเคยเป็นครูสอนวิชาเลข นั่นคือเหตุผล
จริงเหรอ? เป็นครู?
แกหัวเราะอะไร?
มีอะไรตลกนักหรือไง?
บาบู หยุดได้แล้ว
ผมจะอ่านล่ะ
ถึง จันทริกา...
การมีชีวิตอยู่ของฉันทั้งหมดก็คือ...
...การอิงแอบอยู่ในความทรงจำอันแสนหว านของชีวิตแต่งงานที่งดงามของพวกเรา
โอ้ พระเจ้า
นี่เป็นภาษาฮินดีเหรอ?
โอเค ขอโทษ ขอโทษ...
ความทรงจำของคุณยังคงสด ใหม่เสมอในใจของฉัน...
...เหมือนกับส่าหรี่เบนาราสีที่คุณเคยใส่
บินดิที่อยู่ที่หน้าผากของคุณ กำไลข้อเท้าของคุณ...
กำไลข้อเท้า?
แต่จันทริกาไม่เคยใส่กำไลข้อเท้า
อย่าโกหก
ก็ มันได้แรงบันดาลใจจากพวกจดหมายรั กที่ผมริบมาจากนักเรียนของผม
ผมแค่เขียนตามที่พวกเขาเขียน
แต่ แล้วมันมีอะไรที่ออกมาจากใจจริงๆ ในจดหมายนี้บ้างไหม?
ผมจะอ่านต่อ
ผมไม่สามารถพูดได้ตอนที่คุณยังมีชีวิตอยู่...
... แต่ ตอนนี้ผมอยากจะ บอกจากส่วนลึกของหัวใจว่า...
จันทริกา สาม...
จันทริกา (3) แปลว่าอะไร?
แกก็รู้...จันทริกา... จันทริกา...จันทริกา!
แกก็รู้ว่ามันเป็นยังไง -ผมรู้...
นี่มันจดหมายรัก หรือว่าตารางสถิติ
จันทริกา... จันทริกา...จันทริกา!
ผมรักคุณมากกว่าที่คุณจะจินตนาการได้
แต่ผมมีเรื่องบ่นเรื่องนึง
ในวันพุธในปี 1961...
...คุณทะเลาะกับแม่สุด ที่รักของผม สาราสวตี เทวี
ใช่... นี่แหละที่ออกมาจากใจจริง
อ่านต่อไปเถอะ
ตั้งแต่ตรงนี้จะออกมาจากใจ
ในฐานะที่เป็นลูกสะใภ้ คุณมีสิทธิ...
...ที่จะทะเลาะกับแม่ของผม
เรื่องบ่นของผมก็คือ คุณทะเลา ะกับแม่ที่รักของผม...
...แต่ไม่เคยทำแบบนั้นกับพ่อที่... หยาบคายและป่าเถื่อนของผมเลย
เขาจำเป็นต้องตั้งศูนย์ให้ตรง
ถ้าเพียงแต่แกทำอย่างนั้น...
...ผู้ชายคนนี้ก็จะไม่ทำให้ชีวิตของผมพัง
อ่านต่อไป...
กำลังอ่านอยู่
คุณรู้ไหมว่าคนบ้าคนนี้...
...วางแผนที่จะส่งผมไปบ้านพักคนชรา
จันทริกา... -ไม่!
เกิดอะไรขึ้น? -อย่า...
อย่าอ่านบรรทัดต่อไป...
...ผม...ผมเขียนเพลินไปหน่อย -ไม่ ไม่...ผมจะอ่านให้หมด
บอกผมหน่อยสิจันทริกา
พ่อที่คิดจะส่งลูกชายแท้ๆของเขา ไปอยู่บ้านพักคนชรา...
...จะต้องเป็นไอ้หน้าตัวเ...
นั่นช่างออกมาจากใจเกินไปหน่อยนะ บาบู
ความจริงแล้ว ผมเขียนเพลินไปด้วยความตื่นเต้น
ตื่นเต้น
ตื่นเต้น!
เฮ้ ดิห์รู
นอกเสียจากความอัปยศของฉัน วันนี้ก็มีเรื่องน่าอัศจรรย์เกิดขึ้น
อะไร?
เป็นครั้งแรกในรอบ 20 ปี...
...ที่ชายคนนี้รู้สึกตื่นเต้น
ครู...คะแนนเต็ม
นี่...แค่เซ็นลงตรงนี้
นี่ เอาไปสิ
ว้าว!
อย่าลองเลย แกทำไม่สำเร็จหรอก
ผมกำลังเรียนรู้ สักวันหนึ่งผมจะต้องทำได้
อ่ะ แกก็ต้องเซ็นด้วย
สำเร็จไปงานนึงแล้ว ไปกันต่อที่งานที่สอง
อะไรนะ?
ทำไมแกต้องช๊อกขนาดนั้นด้วย? ทำตัวให้ชินได้แล้ว
โอ้ พ่อ ให้เวลาผมหายใจบ้าง
บาบู บาบู บาบู
อีกแค่...
...และฉันจะไม่ยุ่งกับแก ไปเป็นอาทิตย์เลย โอเคไหม?
ดิห์รู
หัวข้อของเงื่อนไขที่สอง...
บาบูและดร.เมห์ธา
ดร.เมห์ธา?
ทำไมพวกเราต้องแอบมาดูคลินิ คของหมอแบบเงียบๆด้วยล่ะ
ทำไม ดิห์รู?
บางทีเพราะว่ามันจะไปรบกวนคนไข้
แต่ความเงียบมันทำให้พวกเขารู้สึกแย่เข้าไปใหญ่
มันไม่มีเหตุผลอะไรหรอก
อะไรนะ?
นี่คือคลินิค
เลิกพูดได้แล้ว
คิวของพวกเราต่อจากพวกเขา
และ ผมจะไม่เข้าไปข้างในจนกว่าพ่ อจะบอกผมว่าเงื่อนไขคืออะไร
ฟังนะ แกแค่เข้าไปข้างในเหมือนที่แกทำทุกวัน
ฉันจะบอกนายว่ามันคืออะไรตอนที่นายออกมาแล้ว
ผมจะไม่ก้าวเท้าเข้าไปจนกว่า พ่อจะบอกผมว่าเงื่อนไขคืออะไร
โอเค นั่ง
นั่ง
แกเข้าไปข้างใน
ไปตรวจร่างกายให้เรียบร้อย ออกมา แล้วกลับบ้าน
โอเค
ระหว่างทาง โทรเข้ามือถือของหมอ บอกเขาว่า...
หมอ ผมคิดว่าผมลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ที่คลินิคของหมอ
มีเงินอยู่ประมาณ 250 รูปีในนั้น...
...แต่มันมีเอกสารสำคัญ
ฝากมันไว้ที่พยาบาลของคุณแล้ วผมจะเข้าไปเอาตอนมืดๆ
แค่นี้เอง -แล้วผมต้องทำอะไรบ้าง?
ลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ข้างในด้วยไหม? -ไม่ ไม่...
กระเป๋าสตางค์ของแกก็เอาไว้ที่ตัวแก
แกแค่ต้องพูดแบบนั้นตอนที่ออกไปจากที่นี่แล้ว
เขาจะมองหาไปทั่วแล้วก็จะพูดว่ามันไม่ได้อยู่ที่นี่
แน่นอน เขาจะพูดอย่างนั้นถ้ามันไม่ได้อยู่ที่นั่น!
ถูกต้องแล้ว
นี่คือเงื่อนไข บาบู
พอเขาพูดว่าไม่ได้อยู่ที่นั่น แกก็พูดว่า...
ดร.เมห์ธา หมอที่น่านับถืออย่างคุณ...
...คงไม่คิดจะขโมยกระเป๋าสตาง ค์กับเงินแค่สองสามร้อยเหรียญ!
คุณควรละอายในตัวเอง
ห๊ะ!
โรงเรียนสอนหมอที่ไหนที่จะสอน ให้คุณขโมยกระเป๋าสตางค์?
พูดแบบนี้
พ่อหมายความว่า พ่อจะให้ผมเรียก ดร.เมห์ธาว่า หัวขโมย
ใช่... -ใช่อะไร
พ่ออยากให้ผมเรียกหมอดีๆคนนึงว่าหัวขโมย?
นี่พ่อไปเอาความคิดเลวๆแบบนี้มาได้ยังไง?
เอาน่า ลุกขึ้น
นี่มันงานอะไรกัน?
เหตุผลของการทำตามเงื่อน ไขบ้าบอพวกนี้มันคืออะไร?
ใช่... อธิบายให้ผมฟังด้วย
เพราะว่าเงื่อนไขพวกนี้มันตั้งขึ้นมาเพื่อ ให้เขา และดร.เมห์ธาทะเลาะกัน
ใช่ไหม? -บอกผมมา...
บอกเหตุจูงใจเบื้องหลังเรื่องนี้ให้ผมฟังหน่อย
ได้... -อะไรคือเหตุจูงใจ
ฉันจะบอกเหตุจูงใจให้นายฟัง แต่นาย ต้องปล่อยให้ฉันหายใจก่อน ดิห์รู
ฟังนะดิห์รู เหตุจูงใจก็คือเพื่อตัดขา ดเขาออกจากดร.เมห์ธา
เขาเอาแต่มาที่คลีนิคดร.เมห์ธา แม้ว่าจะไม่ได้เป็นอะไรเลย
การมีชีวิตอยู่ของเขาทั้งหมดเริ่มหดหา ยไปเพราะคลินิค ดร.เมห์ธา
มันช่างง่ายดาย...
ถ้าเขาเรียก ดร.เมห์ธาว่าหัวขโมย
เขาจะมาตรวจร่างกายให้อีกเหรอ?
ไม่... -ไม่ แน่นอน
และความสัมพันธ์จะถูกตัดขาดไปโดยอัตโนมัติ
นี่คือวิธีเหรอ?
งั้นบอกหน่อยว่าอะไรคือวิธีที่ดีที่สุดถ้าแกรู้
พ่อก็แค่บอกผมตรงๆว่าอย่ามาหา ดร.เมห์ธา
รู้แล้ว...
มาเร็ว
ถือนี่
ตอนนี้ผมจะบอกพ่อตรงๆ
ผมจะไม่มาหาดร.เมห์ธาอีก
นี่ เซ็นตรงนี้
เซ็นซะ
เซ็นสิ ลุง
แกได้ข้อตกลงที่ดีมาก
แต่ถ้าผมเกิดป่วยขึ้นมา -งั้นก็มาหาฉัน
ฉัน...
ฉันจะตรวจร่างกายให้แกแล้วจะบอกแกเอง
ถ้ามีอะไรที่ร้ายแรง ฉันจะพาแกไปที่คลินิคเมห์ธา
แต่ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง โอเคไหม
เซ็นซะ เอาน่า เซ็นสิ
ยังไงพ่อก็เป็นคนตัดสินใจอยู่แล้ว
ดีมาก
งั้น บาบู นี่ทำให้เงื่อนไขที่สองเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ยินดีด้วยบาบู ได้เวลาปาร์ตี้แล้ว
ไม่มีปาร์ตี้อะไรทั้งนั้น -พวกเราจะไปไหนกัน?
วันนี้มีสองเรื่องที่ยอดเยี่ยมเกิดขึ้นกับแก
ความรักมา...และหมอจากไป
วิ่ง! วิ่ง! วิ่ง!
ว้าว!
เป็นที่ที่เยี่ยม
เยี่ยมมากๆ
กิน กิน
ลุง แล้วเงื่อนไขต่อไปคืออะไร?
ขอโทษ
โอ้... ฉันลืมไปซะสนิท
เมื่อวาน มีคนมาที่ร้านมาโปรโมทเ รื่องการบริจาคดวงตา
พวกเขาฝากโบรชัวร์นี้มาให้ เราช่วยแจกให้กับคนที่แก่มากๆ
ผมก็เลยเอามาให้คุณ
ลุงด้วย
นี่มันอะไรทำไมต้องให้ตอนที่พ วกเรากำลังกินของอร่อย?
ลุง นี่มันสำคัญมากนะ
หลังจากที่ลุงตาย... -ช้าก่อน
หลังจากที่ลุงตาย การบริจาคดวงตา มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ควรทำ
เพราะว่าแม้ว่าคนเราจะตายไปแล้วแต่ตา ดำมันจะยังใช้งานได้ต่อภายใน 4 ชั่วโมง
ยกตัวอย่างเช่น ลุงคนนี้ตายแล้ว โอเค
ฉันตาย -ใช่ คุณตาย
แต่คุณสามารถทำให้ชีวิตคนอื่นดีขึ้นได้
กองฟืนเผาศพของคุณจะส่อง สว่างให้กับชีวิตคนตาบอด
แกจะพูดอะไรรึเปล่า?
พ่อพาผมมานี่เพื่อปาร์ตี้
แต่เขาเอาแต่พูดว่าผมตาย
ไม่ ไม่... แค่บอกว่าเมื่อคุณตายไปแล้ว
ตอนนี้คุณก็แค่กรอกฟอร์มนี่
หุบปาก!
แกน่าจะจำไว้นะ ไอ้ลูกชาย...
วันที่ฉันลงไม้ลงมือกับนาย...
...จะเป็นวันสุดท้ายที่นายจะได้เห็นแสงสว่าง
ฉันจะหาโอกาส ตอนที่...
...บอดี้การ์ดของนายไม่ได้อยู่ใกล้ๆ
อาหารเป็นยังไงบ้างคะท่าน?
ห๊ะ?
อาหารเป็นยังไงบ้างคะท่าน?
เธออยากจะรู้ว่าอาหารเป็นยังไงบ้าง
ถ้าพวกเราจะรบกับพวกคนจีน...
...ฉันจะไปอยู่แนวหน้า
นั่นคือความรู้สึกที่ผมมีต่ออาหาร บอกเธอเป็นภาษาอังกฤษให้หน่อยสิ...
เขาบอกว่าถ้าอินเดียจะ...รบ...
ลูกค้าประจำของดร.เมห์ธา...
...ตอนนี้กำลังใช้เวลาอยู่กับพวกหม้อและด้นไม้
ทุกอย่างดูดีเป็นสัปดาห์แล้ว
แล้วอยู่ๆเงื่อนไขที่สามก็หล่นตู้มมาอย่างกับระเบิดลง
ดู ดู ดู
สำหรับเงื่อนไขที่สาม
พวกคุณมาทำอะไรที่ห้องของผม?
ผ้าห่มของผม?
ผ้าห่มของผมไปไหน? อยู่ที่ไหน?
ผ้าห่ม...
นี่ไงผ้าห่มของแก
นี่มันไม่ใช่ผ้าห่มอีกต่อไปแล้ว...
...นี่คืองานชิ้นต่อไปของแก
ชิ้นที่ 3...
หยุดทำเรื่องเหลวไหลได้แล้ว
เอาคืนมา -เดี๋ยวก่อน...
ก่อนอื่น ขอฉันเล่าประวัติของผ้ าห่มผืนนี้ให้ดิห์รูฟังก่อน
พ่ออธิบายวันหลังก็ได้
แต่ก่อนอื่นเอามันคืนมาไว้ ในที่ของมันก่อนเถอะ ได้โปรด
ฉันจะทำอยู่แล้ว บาบู
ฉันจะเอามันไปไว้ในที่ที่เป็นของมัน
ก่อนอื่น ฟังนะ...
ตอนที่บาบูอายุ 10 ขวบ...
...สาราสวตีกับฉันพาเขาไปเที่ยวแคชเมียร์ในวันหยุด
มีแค่สองอย่างที่เขาชอบในแคชเมียร์
เป็ดในทะเลสาบดัลเลค...
...และผ้าห่มผืนนี้
ตั้งแต่นั้นเขาก็ห่มแต่ผ้าห่มผืนนี้
เป็นเวลา 65 ปีแล้ว
ผม...ผมนอนไม่หลับถ้าไม่ได้ห่มมัน
แล้วไง?
ดังนั้น บาบู...
นี่คือการผสมผสานระหว่างสอง สิ่่งที่แกชอบในแคชเมียร์
ผ้าห่มและเป็ด...
ดังนั้นเงื่อนไขที่สามจึงเป็นแบบนี้...
ถือนี่ให้หน่อย...
แกจะต้อง...
เอาเป็ดมาให้ฉัน
แกต้องตัดผ้าห่มออกมาเป็นรูปเป็ดให้ฉัน 3 ตัว
ตัวละ 1.5 ฟุต
การวัดจะเหมือนกัน เว้นไว้ตรงนี้ แล้วก็ตัด
พ่อจะให้ผมตัดผ้าห่มออกเป็นชิ้นๆเนี่ยนะ? -ใช่
พ่อต้องบ้าไปแล้วแน่
ใช่...ทำไมต้องตัดผ้าห่มของเขาด้วย
มันเป็นสัญญาณแรกของพวกคนแก่ ที่พยายามหาที่พึ่งพิงในของเก่าๆ
เขายึดติดกับของอย่างผ้าห่มนี่...
...จนเขาไม่ปล่อยให้สิ่งใหม่ๆเข้ามาในชีวิต
ถ้าผ้าห่มนี่หายไป...
...ลองคิดดูสิว่าชีวิตจะเป็นยังไง
ทุกคืนก็จะเปลี่ยนไป มีฝันใหม่ๆ ฝันที่ดีกว่า
ผมจะฝันได้ยังไงถ้าผมนอนไม่หลับ?
บาบู...
ฉันกำลังสอนให้แกฝันในตอนที่ยังลืมตาอยู่
พ่อทำเองก็แล้วกัน
พ่อทำให้ชีวิตผมตกนรกทั้งตอนตื่ นและตอนนี้ยังหลังจากที่ผมหลับอีก
และผมสามารถข้ามเงื่อนไขได้หนึ่งข้อ ใข่ไหม?
ผมขอข้ามข้อนี้
ทำไมแกถึงต้องข้ามข้อเล็กๆนี้ล่ะ?
มันเป็นเรื่องใหญ่่สำหรับผม
ผมจะไม่ยอมให้พ่อมา ทำลายการนอนของผมหรอก
การตัดสินใจของผมถือเป็นสิ้นสุด
ปิดวาล์วไม่ได้แต่จะมาสอนว่าผมต้องฝันยังไง
แก่แล้วแก่เลย
ไม่ทันไรที่บาบูลาลปฏิเสธที่จะทำตามเงื่อน ไขข้อผ้าห่ม แดททาเทรย์ก็ให้เงื่อนไขข้อใหม่มาทันที
สำหรับเงื่อนไขที่สี่....
บาบูต้องใช้เวลาทั้งวันไปเที่ยวในหลายๆที่ในมุมไบ...
แดทแทตเทย์เป็นคนเลือกเส้นทาง เ พราะเขารู้ว่าที่ไหนที่จะพาบาบู...
นี่แกมานี่เพื่อหลับในรึไง ไอ้งี่เง่า
แล้วพวกเราต้องไปที่ไหนล่ะ
ลุงบอกไม่ให้ผมบอกคุณ
น่าสงสัย
จูบิลี่การ์เด้น ซานตาครูซ
รู้สึกเหมือนจะละลาย แต่...
... นา นา นา นา!
มันยังคงอยู่ในที่เดิมที่เคยอยู่...
...เจ้าไอศกรีม
มีรูปปั้นเครื่องบินอยู่กลางสวน
แกจะเห็นบาบูยืนอยู่ที่นั่น แน่นอน
คุณรู้ได้ยังไง
ฉันเป็นพ่อของเขา คนเป็นพ่อรู้ทุกเรื่องนั่นแหละ
งั้นบอกผม... ตอนนี้เขามองมันแบบไหน
เหมือนกับเด็กที่เพิ่งเห็นเครื่องบินเป็นครั้งแรก
ไม่!
เหมือนคนแก่ที่เพิ่งเห็นชัวิตวัยเด็กอีกครั้งต่างหาก
ตอนที่บาบูยังเด็ก พวกเรามักจะมาที่สวนนี่
ฉันมักจะเล่าเรื่องสนุกๆของ พี่น้องตระกูลไรท์ให้เขาฟัง
พี่น้องตระกูลไรท์?
สองพี่น้องที่นำเครื่องบินขึ้นบินสำเ ร็จเป็นครั้งแรกในปี 1903
เรื่องเล่าเก่าๆนั่นคงก้องอยู่ในหูของบาบูอีกครั้ง
ลุง
พวกเราต้องไปแล้ว -ทำไม?
พวกเราต้องไปถึงที่นั่นก่อน 12 -ที่ไหน?
โบสถ์เซนท์เซบาสเตียน
คุณรออยู่ที่นี่
ฉันเพิ่งจะ-
ฮัลโหลลุง
นาย? - ใช่
ฉันรู้ว่าเขาอยากอยู่ที่นั่นคนเดียว
ทำไม?
ฉันจะบอกให้ว่าทำไม มา
เขากำลังซาบซึ้ง -อืม
อะไร?
ผมเห็นน้ำตาในตาของเขา -ใช่...
เขาเคยไปที่นั่นกับอาโมล
อาโมล? ใครคืออาโมล?
ลูกชายของบาบู
เขามีลูกชายด้วยเหรอ?
ใช่จะบอกว่าอย่างนั้นก็ได้
เขาเคยไปอยู่อเมริกามา 30 ปี
จบ MBA จากมหาวิทยาลัยควีนส์ เวอร์จิเนีย...
...แล้วก็ไปอยู่ที่นั่น
บาบูใช้ทุกบาททุกสตางค์เพื่อการศึกษาของอาโมล
แต่อาโมล...
ลืมไปได้เลยว่าบาบูจะได้ในสิ่งที่ต้องการ
เป็นเวลาถึง 30 ปีที่บาบูถูกร้องขอ...
ให้ลูกชายได้กลับมาหา ดิวาลี
แต่เขาก็ไม่เคยแม้แต่จะส่งรูปขอ งลูกของเขามาให้ดูสักใบ
เขาโทรหาทุกๆหกเดือน เหมือนทำเพื่อการกุศล
แค่นั้น...
ตอนที่อาโมลยังเด็ก...
บาบูกับจันทริกาเคยพาเขาไปที่โบสถ์นี้
อาโมลชอบเสียงระฆังของโบสถ์นี้มาก....
...ซะจนเขาอยากมาที่นี่ทุกวันอาทิตย์
เขาจะวิ่งไปรอบๆบ้านแล้วร้องเพลง "ต๊อง... ต๊อง..."
วันนี้เป็นครั้งแรกตั้งแต่อาโมลโตขึ้นมา...
...ที่บาบูจะได้ยินเสียงระฆังอีกครั้ง
เขามีน้ำตาอยู่ในตา
ทำไมคุณถึงให้เขาไปที่โบสถ์?
บาบูเคยขอร้องอาโมลมานาน...
...ฉันอยากส่งเขากลับไปที่อาโมลเคย...
...เป็นเด็กน้อยที่รักเสียงระฆังโบสถ์
แค่ชั่วครู่ที่ระฆังโบสถ์ย้ำเตือน ให้บาบูคิดถึงเด็กน้อยอาโมลคนนั้น
ถ้าลูกชายของนายโตขึ้นเป็นคนเลว ก็ลืมเขาซะเถอะ
แค่จดจำช่วงเวลาวัยเด็กของเขา แค่ช่วงวัยเด็ก
ลุง ตอนนี้พวกเรา-
พวกเราไม่ต้องการนี่อีกแล้ว
ฉันรู้ว่าจะไปที่ไหนต่อ
จริงเหรอ? -ใช่
งั้นบอกผมสิว่าพวกเราจะไปที่ไหนกันต่อ?
ร้านเบเกอรี่ในเมือง
ลุง... เขารู้ว่าที่ต่อไปจะเป็นร้านเบเกอรี่ในเมือง
ว้าว... โย่!
เขากำลังซื้อเค้ก
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
ฉันเริ่มหิวมากแล้ว
แล้วคุณก็ไม่ได้ตระเตรียมแผนการกิ นไว้ในกำหนดการเลย
ฉันเกรงว่าการจัดการคงยังไม่ดี
นายจะกินเค้กนั่นไม่ได้นะ -ทำไม?
บาบูจะต้องห่อเค้กนั่น
ลุงหมายความว่าไง? เขาจะทำทำไม...
อะไร?
ที่ไหนต่อ? -คุณบอกว่าคุณรู้
นายบอกฉันสิ
ว้าว
ดิห์รู -ครับ
โทรหาเขาสิ -ใครเหรอ?
คนที่ติดตามพวกเรามาตั้งแต่เช้า
คุณหมายถึงคุณรู้อยู่แล้วว่า... -แน่นอนฉันรู้
แล้วคุณจะไปไหน?
ตรงโน้น
ที่ที่การเดินทางของฉันจะสิ้นสุดลง
เฮ้ คนขับรถม้า ไปกัน
หวัดดี ลุง -อืม ฉันได้ยินแล้ว
ผมกำลังไป
ไหนบอกฉันสิว่าเกิดอะไรขึ้นในสวนแขวน
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยในสวนแขวน
ไม่ว่าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด -อะไรนะ?
จำเค้กที่เขาซื้อจากร้านเบเกอรี่ในเมืองได้ได้ไหม -ได้
เขากำลังจะตัดมันในรถม้า
เป็นไปไม่ได้
แกจะรู้อะไร ไอ้ตัวตลกเอ๊ย
นี่คือวิธีที่บาบูกับจันทริกาฉลองวั นครบรอบแต่งงานของพวกเขา ทุกๆปี
ซื้อเค้กจากร้านเบเกอรี่ในเมือง...
...จ้างรถม้าจากมารีนไดรฟ์
แล้วตัดเค้กระหว่างทาง
ถ้าช่วงเวลาเหล่านั้นกลับมามีชีวิตขึ้นอีกครั้ง...
เขาจะตัดเค้กในรถม้า
เข้าใจรึยัง?
เห็นไหม
ฉันกลับไปที่ถนนสายเก่าอีกครั้ง
และด้วยเหรียญเก่าๆที่ฉันเอามา...
เจ้าไอศกรีม...
ดิห์รู -ครับ
ทำไมที่นี่มันถึงมืดนัก? -โอ้ จริงด้วย
รองเท้าของลุงอยู่นี่
แล้วทำไมมัน..
บาบู!
ลุง
เขาอยู่ที่ไหน?
ลุง มือถือของเขาอยู่นี่
แต่... ทำไมเขาไม่เปิดไฟล่ะ?
ลุง
ฉันหวังว่าทุกอย่างจะโอเคนะ
แป๊บนึงพ่อ
อ่ะนี่
และนี่คือเงื่อนไขข้อที่ 3
เขาตัดมัน เขาตัดมัน
เขาตัดเจ้าเป็ดออกมา
ฮัลโหล คุณออง ชอง ตัน เพ็ง
ดูผมสิ เอานั่นออก
ชีวิตของผมมันน่าเบื่อน้อยลง น้อยลง คู่หู
เห็นรอยขาดที่ผ้าห่มนั่นไหม
ตอนนี้ชื่อของคุณที่อยู่ในสมุดบันทึก สถิติก็จะแหว่งไปด้วยเหมือนกัน
อีกแค่ 16 ปีเท่านั้น
โย่!
มีบางอย่างส่งเสียง
มันไม่เคยบาน ดอกไม้นั่นจะไม่มีวันบาน
โอ้ ดี แกซื้อปุ๋ยมา
คุณหมายถึงขี้สัตว์..
...และมันก็ไม่มีวันดีแน่
ทำไม?
คุณก็รู้นี่ลุง?
พ่อของคุณควรจะได้รับการจั บมัดห้อยหัวจนหมดแรง
ระวังภาษาของนายไว้หน่อย...
...แกไม่อวยพรวันเกิดให้ฉันหน่อยเหรอ?
สุขสันต์วันเกิด แต่คุณต้องเปลี่ยนพ่อ
เงื่อนไขมันไม่แฟร์เลย
ปลูกดอกไม้ให้โตภายใน 15 วัน
เขาคิดว่าเขาเป็นใคร?
นี่มันธรรมชาติ
พวกเราไปบังคับมันไม่ได้
เชื่อผม ผมเป็นลูกของชาวสวน ผมรู้ดี
ผมไม่เห็นว่าจะมีดอกตูมดอกไหนโตขึ้นเลย...
...แล้วคุณจะเสกดอกไม้ออก มาภายใน 4 วันนี้เนี่ยนะ?
นี่มันไชนีส ครอมภ์ตัน ดิห์รู มันไม่มีดอกตูม
ดอกไม้มันแค่พุ่งออกมาจากต้นไม้
มีแค่ชนิดเดียวที่โตแบบนี้
และนั่นมันเป็นต้นไผ่
มันเป็นพืชชนิดเดียวในโลกนี้...
...ที่อยู่ๆจะพุ่งออกมาจากดินโดยไม่รู้ตัว
นี่คือเหตุผล กลับไปที่หมู่บ้านของพวกเรา...
พวกเราไม่เคยนั่งบนพื้นดิน
คุณคงไม่อยากอยู่ใกล้ไฟ
อย่างน้อยก็ปล่อยให้ฉันได้ลองดู ดิห์รู
ฉันเองว่าจะร้องเพลงให้มันฟัง
ดอกไม้นี้ฟังเพลงด้วยเหรอ?
ฉันเดาว่ามันต้องใช้ห้องน้ำด้วยเช่นกัน
มีแค่ในมุมไบนี่แหละที่ฉันเคย ได้ยินเร่ืองไร้สารถแบบนี้
แล้วหูมันอยู่ตรงไหน?
มันจะฟังเพลงได้ยังไง ทำให้ดูหน่อยสิ
ไร้สาระ...
ดิห์รู ถ้ามันไม่บาน...
...พวกเราก็จะข้ามเงื่อนไขนี้ไป
แต่ถ้ามันบานล่ะ?
มันจะวิเศษแค่ไหน?
ฉันจะสดชื่น มาจากข้างใน
คุณกำลังเสียเวลา มันจะ ไม่มีทางเกิดขึ้นได้หรอก...
ดิห์รู
ถือไว้
แค่ถือนี่ไว้
ฉันจะเอานี่ออกก่อน
แล้ว นายก็เอาอันข้างในออก
โอ้พระเจ้า ลุง
นี่ลุงปลูกดอกไม้นี่เองเหรอ? -ช่าย...
งั้นนี่คือแผนของลุงใช่ไหม?
ผมรู้ตัวอยู่แล้วว่ายังไงผมก็ทำตา มเงื่อนไขได้ทุกข้อด้วยตัวเอง
ในวันเกิดของเขา
ฉันอยากให้รางวัลเขาสำหรับผ้าห่ม
มันเป็นของขวัญที่สุดยอดเลยใช่ไหม?
เดี๋ยวดูความมั่นใจของเขาหลังจากนี้นะ
มันจะมีประโยชน์
ลุง ลุง ลุง ลุง
มันบานแล้ว
แกส่งเสียงดังทำไม ดิห์รู?
มันบานแล้ว
ใจเย็นๆ -มันบานแล้ว
แกพูดว่าอะไรนะดิห์รู?
มันมหัศจรรย์มาก
ให้ฉันใส่แว่นก่อนนะ
ว้าว... เอามันลงมา
ดิห์รู แกเห็นไม๊ดอกไม้มันกำลังบาน? -เห็นๆ
มันพุ่งออกมาเหมือนต้นไผ่เลย มันเป็นต้นไผ่จีน
อะไรที่คุณกับพ่อมักทำด้วยกัน?
โย่! -โย่...
'โย่' นี่หมายถึงอะไร? -มันบานแล้ว
บาบู เด็กน้อยของฉัน มันบานด้วย
แกทำได้แล้ว! แกทำได้แล้ว!
แกทำให้มันบานได้แล้ว!
โย่! -โย่...
ฉันกำลังเปลี่ยนไป
แกไม่มีอะไรต้องทำแล้ว
ใช่
โย่! -โย่...
ฉันจะไปเปิดประตู
มีคนส่งดอกไม้มา
ใครส่ง? -อาโมล
อาโมล! ผมจะไปบอก... -เฮ้...
ผมจะไปบอกลุง
ยังไม่ต้อง.. ไม่ต้องบอกอะไรเขา
คุณจะไม่บอกเขาเหรอ?
ไม่ใช่วันนี้ ฉันจะไม่บอก ให้วันนี้เขาฉลองวันเกิดไปก่อน
พรุ่งนี้ ฉันจะเอาดอกไม้นี้ให้เข า แล้วบอกเงื่อนไขสุดท้าย
เมน ซินดากิ คา ซาท -โมห์ ราฟิ
บาบู เกิดอะไรขึ้น?
ไม่มีผ้าห่มก็เลยนอนไม่หลับเหรอ
หลับเถอะ
โอ ชีวิต..
ฟังเพลงตอนนี้?
ไม่มีเวลาฟังเพลงแล้ว
อันนี้เจ๋งนะ มาเร็ว...เต้นกัน...
โอ ชีวิต...
มาเยี่ยมบ้านฉันด้วย
โอ ชีวิต...
มาเร็ว ออง ชอง ตัน.. มาเต้นกัน
มาเยี่ยมบ้านฉํนด้วย
โอ ชีวิต...
นี่ต้องร้องตามไปด้วยเหรอ?
โอเค... เงียบ เงียบ
นายอยู่ที่นี่ ฉันจะไปตรงโน้น
ไม่ร้องแล้ว ฉันแค่จะลิปซิงค์
โอ ชีวิต...
ทางที่จะมาบ้านมันง่ายมาก
บ้านของฉันไม่มีกำแพงกั้น
ไม่ต้องเคาะประตู หรือเรียกชื่อฉัน
บ้านของฉันไม่มีประตู
ไม่มีกำแพงหรือหลังคาอยู่เหนือหัวของฉัน
ถ้าพระอาทิตย์มันร้อนแรงเกินไป...
ฉันจะไปหาที่กำบังแดดให้คุณ...
...และอยู่ต่อไป...
โอ้ ชีวิต...
มาเยี่ยมที่บ้านของฉันด้วย
ตอนนี้พ่อจะร้องท่อนของผู้หญิงด้วยเหรอ?
ให้เธอร้องเถอะ เธอร้องเพราะดีนะ
ช่าย...
นั่นหมายความว่าแกชอบ
คืนนี้แกนอนที่นี่แหละ
ส่วนฉันจะไปนอนห้องแกเอง -ไม่ ไม่...
ผม... นี่เป็นเงื่อนไขข้อ 5
เอาน่า... แล้วแกจะมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยม
โอ้ ชีวิต...
มาเยี่ยมที่บ้านของฉันด้วย
โอ้ ชีวิต...
มาเยี่ยมที่บ้านของฉันด้วย
แกจะชอบมัน
ใจเย็นๆ
ถ้าคุณเคยแวะมาเยี่ยมเยียน คุณควรจะต้องระวังตัวไว้
เพราะเจ้าหญิงกำลังพักผ่อนอยู่ที่นี่
เธอหลงทางอยู่ในเมืองแห่งเทพนิยาย
บาบู เด็กน้อยของฉัน
โย่! -โย่...
พวกนี้นี่มันอะไร? -ดอกไม้!
มีคนส่งมาให้แก
อาโมลส่งมา
มันมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่?
เมื่อวาน
แต่พ่อเพิ่งจะมาบอกผมตอนนี้
ในวันเกิดควรจะบอกแต่เรื่องดีๆ
ฮัลโหล -พ่อ ผมเอง
พ่อ... สุขสันต์วันเกิด..ย้อนหลัง..นะครับ... -ขอบคุณ ขอบคุณ
ฉันเพิ่งได้ดอกไม้...
...มันสวยมาก -ใช่...
ความจริงแล้ว พ่อลืมเอามาให้ฉัน..
ไม่อย่างนั้นฉันคงโทรมาหาแกเมื่อวาน
พวกแกสบายดีไหม? -ครับ พวกเราสบายดี
เมื่อวานผมโทรหาที่มือถือพ่อ
แล้วก็เบอร์บ้านด้วย
เข้าใจแล้ว... -ครับ...
ฮัลโหล
ฉันว่าโทรศัพท์มันคงเป็นอะไรสักอย่าง
ทำไมพ่อถึงดูเครียดจัง?
พ่อป่วยรึเปล่า?
พ่อโอเคไหม?
ฮัลโหล
ใช่ ใช่ ฉันโอเค
จริงนะ? เมื่อไหร่?
มันเป็นข่าวที่ดีมาก
โอ้ พวกเราจะไปที่นั้น
แล้วพวกเราจะไปไหนกัน?
เยี่ยม เยี่ยมเลย
เอาล่ะ ส่งความรักของฉันให้ทุกคนด้วย
เอาไว้ค่อยคุยกันใหม่
เมื่่อวานพ่อวางสายอาโมลไปสองรอบงั้นเหรอ?
พ่อพยายามจะทำอะไร?
คิดสิว่าเขาพยายามจะทำอะไร
เขาบอกว่ายังไง?
เขาจะมาใช่ไหม? -ใช่เขาจะมา
เดือนกรกฎาคม
และเงื่อนไขสุดท้ายของฉันก็คือ...
...ตอนที่ลูกชายที่ไม่ได้เรื่องและอกตัญญูขอ งแกก้าวเท้าเข้ามาผ่านประตูบ้านของพวกเรา...
...แกจะต้องบอกให้มันไสหัวไป
ไสหัวไป!
พยายามเข้าใจหน่อย
ดอกไม้พวกนี้ไม่ได้ถูกส่งมาให้แก พวกมันถูกส่งมาเพื่อที่ดินต่างหาก
อยู่ดีๆวันนึงมันก็คิดได้ว่าไอ้คนแก่สอ งคนนี่ไม่นานก็ตาย...
...นั่นจึงเป็นเหตุผลที่มันส่งดอก ไม้มาให้แกหลังจากหายหัวไปหลายปี
บาบู...
...แกรู้วิธีปลูกดอกไม้
อย่าไปตกหลุมพรางดอกไม้ปลอมพวกนี้เลย
เงื่อนไขสุดท้ายของฉัน
เตะตูดมันออกไป!
เขาเป็นลูกชายของผม
...และลูกชายไม่อาจจะเป็นเงื่อนไขใดๆได้
และใช่ พ่อพูดถูกเรื่องนึง
ตอนนี้ผมรู้วิธีปลูกดอกไม้...
ผมสามารถทำอะไรได้หลายๆอย่าง
อย่าพยายามมากั้นกลางระหว่างอาโมลกับผมเลย
ผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดพ่อ
ดี!
ตั้งท่าทรงพลังมาก บาบู
แต่จำไว้อย่างนึง
ฉันจะไม่ยอมให้ลูกชายของแกเอา ชนะลูกชายของฉันได้หรอก
ห้องของอาโมลถูกเก็บไว้อย่างดีและละเอียดลออ
ของของอาโมลก็ยังคงอยู่ครบถ้วน
จักรยานของเขา ของเล่นของเข า หนังสือเรียน ทุกอย่าง
ความจริงแล้ว เขารู้ว่ามีเหรียญอยู่ ในกระปุกออมสินอยู่กี่เหรียญ
เขาเก็บเอาไว้ทุกอย่าง ยกเว้น...
...จดหมายที่มันเขียนมาจากอเมริกา
แต่ฉันเก็บพวกมันไว้อย่างดี
นี่...
ฉันทำแฟ้มไว้เลย
ฉันยังตั้งชื่อแฟ้มไว้ด้วยนะ
ผมหวังว่าพ่อจะเข้าใจ
เพราะว่าจดหมายทุกฉบับจบด้วยประโยคนี้
ผมหวังว่าพ่อจะเข้าใจ
นี่ นี่เป็นจดหมายฉบับแรกของมัน
อาโมลเขียนถึงบาบู 6 เดือนหลังจา กมันย้ายไปอยู่อเมริกา
ผมรู้ว่าพ่อเก็บเงินไว้สำหรับตอนเกษียณ
แต่ตอนนี้ผมกำลังเข้าตาจน
ทันทีที่หน้าที่การงานของผมเข้าที่...
...ผมจะคืนเงินให้พ่อ ผมหวังว่าพ่อจะเข้าใจ
ส่วนอันนี้มันส่งมาตอนที่มันแต่ งงานแล้วไม่ได้บอกพวกเรา
ฟังนะ... ผมแต่งงานแล้ว
พวกเราต้องย้ายไปชิคาโก้ทันที...
...พวกเราก็เลยไม่มีเวลาบอกพ่อก่อน
ผมหวังว่าพ่อจะเข้าใจ
และพ่อ ได้โปรดส่งเงินให้เรา 501 รูปี ที่...วัดสิทถีวินายัค...
ตอนที่บาบูบอกว่าเขาอยากจะ ไปอเมริกาด้วยเงินของเขาเอง
เขาก็ได้คำตอบนี่มา
บ้านของพวกเรามันเล็กมาก...
...และพวกเราก็ยุ่งมาก
พ่อจะต้องอยู่คนเดียวที่นี่
ผมหวังว่าพ่อจะเข้าใจ
แกคิดว่ายังไง? เขายังฟังอยู่ไหม?
ผมก็คิดอย่างนั้น
ถ้าเขาไม่คิด ตอนนี้เขาก็ควรคิดได้แล้ว
ปิดมันซะ!
หลังจากผ่านมาหลายปี...
...ฉันรู้สึกเหมือนกับกำลังเล่นเพลงนี้อยู่
ผมรู้
ผู้รู้ว่าทำไมพ่อถึงทำแบบนี้
ปิดมันซะ!
ผมบอกให้ปิดมันซะ! -ทำไมต้องปิดล่ะ?
มันเป็นเพลงโปรดของแก
ไม่ใช่ของแก... มันเป็นเพล งโปรดของจันทริกาต่างหาก
เวลามันช่างไม่ยุติธรรมซะเลย
บาบูกับจันทริกา...
...คงฟังเพลงจากหนังฮินดีในแผ่นนี้ทุกคืน
หลังจากบาบูเกษียณ ตอนที่อาโมลไปอเมริกา...
...พวกเขานั่งฟังแผ่นนี้อยู่เป็นชั่วโมง
อยู่มาคืนหนึ่ง...
จันทริกายกเข็มออกจากแผ่น...
...แล้วเก็บมันไว้ด้านนี้
ไม่ใช่ที่นี่...
...แต่ที่นี่
อีกด้านหนึ่ง
ครั้งนึง..สองครั้ง...
บาบูเอาแต่ถามเธอว่า 'คุณกำลังทำอะไร?'
แต่เธอก็ไม่เข้าใจอะไรเลย
มือของเธอสั่น...
...และสมองของเธอก็ว่างเปล่า
หมอมาแล้วก็บอกว่า...
...ว่าเธอเป็นอัลไซเมอร์
เป็นอัลไซเมอร์แบบเฉียบพลัน
โรคที่คนเริ่มหลงลืมทุกๆอย่าง...
...แล้วพวกเขาก็ตาย
หมอให้เวลาเธอหนึ่งเดือน
บาบูกับฉันพยายามโทรหาอาโมล
แล้วจันทริกาก็เริ่มลืมทุกอย่าง
หลังจาก 10 วันผ่านไป เธอก็จำฉันไม่ได้
ในวันที่ 18 เธอก็จำบาบูไม่ได้
ในวันที่ 28 วันที่เธอหายใจเป็นครั้งสุดท้าย...
...เธอจำได้เพียงใบหน้าเดียว
นี่...
ช่วงเวลาสุดท้ายที่พวกเราเอารูปนี้ให้เธอดู
เธอกระซิบว่า "อาโมล"
อาโมล
ฉันพยายามโทรหาอาโมล
ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่ 28 ฉันโทรหาเขาทุกวัน
แต่ทั้งหมดที่เขาพูดก็คือ...
"มันเป็นงานใหม่ และผมไม่สามารถลา ไปโดยไม่แจ้งล่วงหน้าได้"
แจ้งล่วงหน้า!
ฉันอยากจะกรีดร้องใส่หูของจันทริกา
จันทริกา ในเมื่อเธอจำอะไรไม่ได้...
...ก็จงลืมมันไปซะเถอะ
เพราะว่าลูกชายของเธอ คนที่ ไม่ได้เป็นโรคอัลไซเมอร์...
....กลับลืมเธอไปนานแล้ว
หยุดร้องได้ บาบู เรื่องนี้มันยังไม่จบ
หวัดดี นี่อาโมล วัคฮาริยา
ได้โปรดทิ้งข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณ
อาโมล
แดทแททเทรย์กำลังพูด
แกบอกบาบูว่าแกจะมาในเดือนกรกฎาใช่ไหม?
ฟังนะ ไอ้ลูกชาย ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะ ไรขึ้นในวันพรุ่งนี้
ถ้าแกมาได้ก่อนหน้าสักสองสามสัปดาห์...
...พวกเราก็จะได้คุยกันเรื่องที่ดิน... -ครับ คุณปู่ ผมกำลังพูด
ฮัลโหล
ผมกำลังยุ่งกับงานบางงานอยู่ ก็เลย...
ฮัลโหล
ฮัลโหล อาโมล
ไม่ ฉันสบายดี
แกมาเร็วกว่านั้นได้ไหม?
ใช่...
ได้ ได้
ขอบใจ
เขาจะมาวันที่ 19
เดือนนี้
วันที่ 19
บอกล่วงหน้า 28 วันไม่เพียงพอ
แต่บอกล่วงหน้า 2 นาทีสำหรับที่ดิ นถูกอนุมัติภายในนาทีเดียว
ฉันหวังว่าแกจะเข้าใจนะ บาบู
ฉันหวังว่าแกจะเข้าใจ
ทำไมคุณต้องทำอย่างนั้นด้วย
คุณเพิ่งทำให้เขารำลึกถึงความทรงจำแสนเ ศร้าของการตายของเมียของเขา
ลุง เรื่องที่แย่ที่สุดที่จะเกิดขึ้นคืออะไร
อาโมลมาแล้วเดี๋ยวก็ไป
ใช่...
มันจะมา แล้วมันก็จะไป ทิ้งให้บา บูทนทุกข์และน่าสังเวชอีกครั้ง
ผมเข้าใจแล้ว
แต่ตอนนี้เขามีความหวัง...
...ทำไมมันถึงทำให้คุณหงุดหงิดล่ะ?
ฉันอยากให้เขาผิดหวังซะยังดีกว่า ให้ความหวังแบบหลอกๆ
คุณคิดว่าคุณเป็นพระเจ้ารึไง?
คุณกำลังจะตัดสินว่าคนคนนึงควรจะมีความหวังเท่ าไหร่และควรจะสิ้นหวังเท่าไหร่ อย่างนั้นเหรอ?
ทำไมคุณถึงมุ่งมั่นจะทำลายสถิติขนาดนั้น?
คุณขอให้เขาเปลี่ยนแปลง และเขาก็เปลี่ยนไปแล้ว
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉันกังวล ดิห์รู
ว่าอาโมลจะเปลี่ยนเขาอีกครั้ง
บาบู... จะไม่จากไปแบบนี้
ฉันจะให้แกเห็นความจริง
และฉันก็อยากจะเห็นลูกชายของฉันกับลูกๆของเขา
ทำไมแกถึงคิดว่าฉันจะทำนี่ล่ะ?
ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องที่ดินนี่...
...ฉันเป็นห่วงว่าชีวิตของแกจะกลายเ ป็นสมบัติของมันอีกครั้ง
แกรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในสองสามเดือนที่ผ่านมา?
ไหล่ของแกตั้งตรง
ตอนนี้ดูมันสิ
เป็นครั้งแรกในรอบ 20 ปีที่ฉันเห็นแกยิ้ม
ตอนนี้แกมองโลกด้วยแสงระยิบระยับในดวงตาของแก
บาบู อาโมลเป็นเหมือนต้อกระจก
และถ้าแกไม่กำจัดมันซะ มันก็จะทำให้แกตาบอด
อย่าลืมโทรมานะลูก... อย่าลืมเขียน...
อย่าลืมส่งรูปลูกๆของแกมาให้ฉัน
ขอร้อง... เขาจะทำให้แกเป็นขอทานอีกครั้ง
ผมเป็นขอทาน พ่อ
และทั้งหมดที่สำคัญต่อผมก็คือ...
...ในที่สุดผมก็ได้ของที่ผมร้องขอมานาน
บาบู แกไม่ใช่ขอทาน
ความสุขของแกคือ... -ความสุข
รอเดี๋ยว
มานี่
อาโมลส่งรูปลูกของเขามาให้ผม
รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขาคือคว ามสุขชั่วนิรันดร์ของผม
ได้โปรด ให้เขามาเถอะ
ผมไม่สามารถไล่เขาไปได้
ผมทำไม่ได้
โอเค ฉันคิดว่าฉันก็ต้องยุติธรรมกับแกเหมือนกัน
ยังไงซะ แกก็มีสิทธิที่จะข้ามเงื่อนไขได้ข้อนึง
ให้มันมาก็ได้
ไป ไปห้องของแกแล้วไปนอนซะ
แกเปียกไปหมดแล้ว ไปเปลี่ยนชุดซะ
ไป ไปที่ห้องของแกแล้วไปนอนซะ
ขอบคุณครับ
ดีมาก
ในที่สุดแกก็แสดงความเป็นผู้ใหญ่ออกมาจนได้
ให้อาโมลมาเถอะ
ฉันมีอะไรจะให้มันดูเยอะแยะ
ฉันจะไม่ไห้ลูกชายของเขามาเอา ชนะลูกชายของฉันได้หรอก
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ -ดิห์รู
ฉันรอแกมาเกือบชั่วโมงแล้วนะ ไอ้ลูกชาย
คุณฮาชมัคไม่ยอมให้ผมทิ้งร้านมา
ที่จริงแล้ว กล่องถุงยางมันหายไป
พวกเราหามันมาสองชั่วโมงแล้ว
ในที่สุดเขาก็จำได้ว่าเขาเองนั่นแหละ ที่เอากลับไปบ้าน เอาไปใช้เอง
ใจเย็นๆ นั่งลงก่อน นั่งลง -ครับ ผมกำลังนั่ง
แต่มันทำให้ผมโมโหมาก...
...ผมบอกเขาไปว่า ขอบคุณกล่องถุงยางของคุณ...
...ลุงของผมคงโกรธผมแย่แล้ว
โอเค ไม่เป็นไร แล้วแกเอายามารึเปล่า?
ครับ... ดูได้เลย
ไม่อย่างนั้นคุณก็จะทำให้ชีวิ ตของผมตกนรกหลังจากนี้
ได้ เอามาดูสิ
แต่ลุุง พรุ่งนี้ตอนอาโมลมาที่บ้าน...
...ลุงต้องต้อนรับเขาด้วยอะไรดีๆหน่อยนะ
และอย่ากรอกยาเข้าปากเขาล่ะ
เอามาดูน่า
นี่คือเมตาซิน ใช้สำหรับการติดเชื้อไวรัส
อันนี้ อิริโทรมัยซิน ใช้สำหรับอาการติดเชื้อในคอ
คอ.. -และนี่...
แล้วแกเอาอะไรที่แก้มาลาเรียมาไหม?
ผมจะเอามาได้พรุ่งนี้ตอน 10 โมง
แต่อาโมลจะมาถึงตอน 8 โมง
ผมมั่นใจว่าเขาคงจะไม่ติดไข้มาลา เรียทันทีที่ลงจากเครื่องหรอก
ลุงต้องใจเย็นๆ
ตอนนี้ ดูนี่
ผมได้โลเพอราไมด์มาสี่แผง สำหรับโรคท้องร่วง
ท้องร่วง -แต่ ลุง ทำไมต้องสั่งมาสี่แผง?
ผมหมายถึง ถ้าเขาไม่ได้ท้องร่วง...
...มันก็จะเสียเปล่า
มันจำเป็น
งั้นคุณมั่นใจว่าเขาจะท้องร่วงอย่างนั้นเหรอ?
แล้วแกได้อะไรมาอีก?
นี่ก็ครอบคลุมทุกอย่างแล้ว
ไปกัน -ใช่ ไปที่สโตร์กัน
ผมมีคำถาม ลุง
คนต่างชาติทุกคนต้องท้องเสียในอินเดียเหรอ?
หรือมันเป็นแค่แฟชั่น?
นั่นไม่มากไปเหรอ?
ดิห์รู น้ำแร่จำเป็นมากสำหรับการกลั บมาของพวกอเมริกันพวกนี้
พวกเขาจะย่อยอะไรไม่ได้เลย
พวกเขาต้องอาบในนี้ด้วยไหม?
พวกเราต้องซื้อนี่ด้วยไหม? -ช่างมันเถอะ
อรุณสวัสดิ์ครับลุง
ลุง ผมเอาทุกอย่างที่ลุงบอกมาแล้ว
มาดูสิ... -หลบไปก่อน
อ่ะนี่
นี่อะไร? -อ่านเอาเอง
ฉัน บาบูลาล วาคาห์ริยา ขอรับรองว่า...
บาบู นี่มันคืออะไร?
แล้วทั้งหมดนี่คืออะไร?
แกบอกว่าแกจะไม่ทำอะไรแบบนี้
ไม่...
ผมบอกว่าพ่อไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
ผมจะทำนี่อยู่แล้ว
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าแกจะทำตัวตกต่ำขนาดนี้
ฟังนะ นี่เป็นบ้านของฉัน และ...
บ้านหลังนี้จะเป็นของแก เพรา ะพ่อของแกได้ยกให้แก
และจะตายในเวลาที่เหมาะสม
ได้โปรดอ่านหนังสือรับรองนี้อย่างละเอียด
พ่อจะได้รู้ว่าบ้านหลังนี้เป็นของผมเช่นเดียวกัน
เพราะว่าผมครอบครองบ้านหลังนี้มา 75 ปีแล้ว!
อาโมลกำลังจะมาวันนี้
และผมจะให้ส่วนแบ่งของผมในบ้านหลังนี้กับเขา
แล้วถ้าพ่อพยายามจะเข้ามาแทรกแซง...
...ผมก็จะลากพ่อไปศาล!
ผมจะลากพ่อไปศาล! เข้าใจไหม!
แต่การพิพากษาเรื่องที่ดินมันใช้เวลาเป็นปีๆนะ บาบู
ฉันจะเอาเอกสารให้แกดู
นั่ง นั่งลง
บาบู มานี่
ดูสิ.. นี่คือเอกสาร
เห็นไหม...
นี่คืออะไร?
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันที่ฉันเ ริ่มตั้งเงื่อนไขเป็นครั้งแรก
ขนาดของเนื้องอกในสมองของฉันมันแค่ 2 มม.
ขนาดนี้มัน...
วันนี้มันคงใหญ่ขนาดนี้แล้ว
เห็นไหม ฉันคงไม่ได้อยู่ตอนที่โดนเ รียกหมายศาลครั้งแรกจากแก
แกอยากรู้ไหมว่าฉันรู้ได้ยังไง?
แกรู้จักลาดักห์ไหม?
มันมีที่ทำการไปรษณีย์แปลกๆในลาดักห์
ไม่มีที่ทำการไปรษณีย์ที่ไหนที่จะสร้างสูงขนาดนั้น
ไม่มี
ดังนั้น ตอนที่ฉันได้ยินเรื่องนี้
ฉันคิดว่าจะไปที่นั่นแล้วเขียนโปสการ์ ดส่งมาให้แกและทุกคนที่ฉันรัก
แดททาเทรย์ วาคาห์ริยา จากที่ทำการ ไปรษณีย์ที่สูงที่สุดในโลก
ในโลก
ระดับออกซิเจนในชั้นบรรยากาศข องลาดักห์มันค่อนข้างจะต่ำ
ฉันก็เลยต้องไปหาหมอเพื่อไปขออนุญาตเขาก่อน
ฉันบอกเขาว่า 'ให้ผมไปเถอะ.. มันเป็นที่ที่เยี่ยมมาก
ผมจะส่งโปสการ์ดมาให้คุณด้วย'
แล้วหมอก็บอกว่า
คุณอายุ 102 แล้ว...
...คุณควรตรวจร่างกายให้เรียบร้อยก่อน
ตรวจร่างกายแบบเต็มคอร์ส
แล้วพวกเขาก็ส่งฉันเข้าไปในอุโมงค์นั่น...
...ที่ที่มันจับเนื้องอกของฉันได้
ฉันมักจะคิดนะ ดิห์รู...
ตอนที่ฉันตาย...
...มันควรจะเหมือนเรื่องในเทพนิยาย
แต่หลังจากที่นายได้ทำทุกอย่างที่นายควรจะทำแล้ว...
...ก็เหลือเพียงแต่ทำให้เทพนิยายนั้นจบบริบูรณ์
ฉันรู้ ดิห์รู...
ถ้าฉันอยากจะไปในดินแดนเทพนิยาย...
...ฉันก็ควรจะทำให้เขาเป็นอย่างที่เขาเคยเป็น
เต็มไปด้วยชีวิตชีวา เต็มไปด้วยความมั่นใจ
แข็งแรงพอที่จะลากฉันไปขึ้นศาล
และนั่นคือเหตุผลที่ฉันกุเรื่องบ้านพักคนชรานั่นขึ้นมา
และแกก็แสดงได้ยอดเยี่ยมมาก บาบู
ฉันหวังว่าแกจะทำตามเงื่อนไขสุดท้ายได้เช่นกัน
แต่...มันไม่สำคัญหรอก
แกยังคงได้คะแนน 90 เต็ม 100
ไม่ต้องเสียอกเสียใจนักหรอก
ลองคิดดูสิว่ามันจะน่าหัวเราะแค่ไหนถ้า มีคนเห็นแกร้องไห้ให้กับคนอายุ 102 ปี
ดิห์รู... โยนโปสเตอร์พวกนี้ทิ้งไปซะ
แล้วปล่อยให้เขาเข้ามา
ปล่อยให้อาโมลเข้ามา โอเค?
ฉันจะไปเดินเล่นซักหน่อย
นานแล้วที่ฉันไม่ได้ไปนั่งรถลากเล่นทั่วอินเดีย
มา คุณเพ็ง ฉันจะพาคุณไปเที่ยว
พ่อ
ฮัลโหล
เป็นยังไงบ้าง พ่อ?
พ่อไม่เปลี่ยนไปเลย
ไม่ ฉันเปลี่ยนไปแล้ว
แล้ว...สุจาทาคงหนีไปไหนไม่ได้แล้ว
ผมก็คิดว่าผมจะไปครั้งนี้
แล้วค่อยพาเธอกับลูกๆมาทีหลัง
ผมหวังว่าพ่อจะเข้าใจ
ฉันเข้าใจ
พ่อช่วยดูกระเป๋าให้หน่อยตอนที่ผม ไปเรียกแท๊กซี่ได้ไหม?
ไม่...เดี๋ยวก่อน
มาทางนี้ -มีอะไรเหรอพ่อ?
ฉันอยากให้แกดูอะไรบางอย่าง
มันเป็นรูปเก่าๆ
ว้าว...
พ่อ...กลับบ้านแล้วค่อยไปดูรูปพวกนี้กัน นะครับ
ไม่ ดูตรงนี้แหละ
มันอาจจะเสียเวลาแกแค่แป๊บเดียว
จำนี่ได้ไหม?
ผมจำได้ พวกเราไปกันบ่อยมาก
นี่คือ...
นี่คือโบสถ์เซบาสเตียน ใช่ไหม? -ใช่
น่ารักมาก
น่ารักดี
ดูนี่... นี่ฉันกำลังสอนเลขให้แก
ฉันสอนเลขและแกก็เรียนคำนวณ
พ่อ พวกเรากลับไปดูที่บ้านกันเถอะ -เดี๋ยวก่อน
ฉันบอกว่าดูที่นี่ไง
พ่อกำลังทำอะไร?
คนมองพวกเราอยู่
ผู้คนต่างมองฉันมา 21 ปีแล้ว
ดูสิ พ่อที่่เอาแต่ร้องขอความรักจากลูก
21 ปีมาแล้วที่ฉันต้องกลายเป็นตัวตลก
21 ปี
มันป็นทีของฉันที่จะทำให้คนอื่นอับอายบ้าง...
...และ ฉันหวังว่าแกจะเข้าใจ
แม่ของแก
เค้ารอ
แม้จะเป็นขี้เถ้าแล้วก็ยังรอแกกลับมา
เป็นปี
แต่แกก็ไม่เคยมา
แต่ที่แกโผล่มาวันนี้...
...ก็เพราะแกอยากได้ที่ดิน
พ่อบอกว่าแกไม่ควรได้อะไรสักอย่างเดียว
แต่ฉันเชื่อว่าแม้แต่คนเลวๆอย่า งแกก็ควรได้ส่วนแบ่งของเขา
นี่กระปุกออมสินของแก
มี 42 รูปีอยู่ในนี้
นี่ที่ดินของแก
นี่คือทั้งหมดที่แกควรได้รับ
พอฉันส่งมอบนี่ให้แกแล้ว เรื่องที่ดินก็เป็นอันจบ
เอาไปแล้วก็ไปซะ
ฉันบอกว่าไปซะ
ไป!
ออกไป!
พ่อมองหาอะไรอยู่?
พยายามหาจุดที่ดีที่สุดบนท้องฟ้า...
...ให้กับฉัน
พวกเขาบอกว่าเราจะกลายเป็นดวงดา วหลังจากที่ตายไปแล้ว
นี่ผมทำตามเงื่อนไขของพ่อไม่สำเร็จเหรอ?
ตอนนี้ผมมีข้อนึง
อะไร?
อย่าตายนะ ได้โปรด
ผมไม่ยอมรับการตายเด็ดขาด
ฉันไม่เคยตายในตอนที่ฉันมีชีวิตอยู่
จำไว้นะ ห้ามตายระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่
ตอนนี้ เงื่อนไขสุดท้ายของแก
มีเงื่อนไขอีกเหรอ?
แค่ให้สนุกเท่านั้นเอง... แค่อีกข้อเดียว
ทำไมต้องเปลี่ยนอะไรด้วย?
ฟังนะบาบู ตอนที่ฉันตาย
ฉันหมายถึง...ตอนที่แกรู้สึกว่าหัว ใจของฉันมันหยุดเต้นแล้ว...
...ให้ทำนิ้วไว้แบบนี้แล้วก็ผิวปาก ดังๆ
ฟังนะ บาบู พ่อของแกเคยเล่นอินนิ่งได้ยอดเยี่ยมมาก
102 ไม่ออก
สดุดีให้กับการเล่นอินนิ่งที่ยอดเ ยี่ยมของฉันด้วยการผิวปากดังๆ
เล่นได้ดี
ตอนนี้เปิดเพลงหน่อย -ห๊ะ!
เปิดเพลง
ฉันรู้ว่าแกผิวปากเป็น
พ่อรู้ได้ยังไง
ก็ฉันเป็นพ่อของแก
คนเป็นพ่อรู้ทุกอย่าง
จำไว้เรื่องนึงนะบาบู
ถ้ามีอาโมลในโลกนี้
ก็ต้องมีบาบู
ลุง ฟังนะ...
เซอร์ไพรส์ -นี่อะไร?
สองวันก่อนที่เขาจะตาย ลุงได้บันทึกข้อความนี้ไว้
และบอกว่าผมควรจะเอามาให้คุณฟัง หลังจากที่เขาไม่อยู่แล้ว ในที่ที่ดีๆ
เปิดให้ฟังหน่อย
บาบู เด็กน้อยของฉัน!
นี่คือแดทแทเทรย์ วัคหาริยา จาก ที่ทำการไปรษณีย์ที่สูงที่สุดในโลกนี้
ฟังนะ...
ออง ชอง ตัง เป คนนี้กำลังนั่งอยู่ข้างๆฉัน
ฉันบอกเขาว่าสถิติของเขาจะต้องถูกทำลายแน่ๆ
...ลูกชายของฉันจะเป็นคนทำลายมันเอง
อีกแค่ 43 ปีเท่านั้น
โย่
-โย่...!